"به عدم قرارگیری اتم‌های یک جامد در محل مخصوص خودش گفته می‌شود"

   این ناکاملی باعث میشه، در یه سری شرایط مواد  واکنش هایی نشون بدن که ازشون انتظار نمیره.

   ما آدم ها هم گاهی عکس العمل هایی در شرایطی از زندگی از خودمون نشون میدیم که نه دیگران و نه حتی خودمون انتظارشون رو نداریم.

     پس بعضی از ما هم ناکاملی داریم.  

    گاهی به اندازه ی یه اتم کوچیک میشیم !

خاطره زمانی زیباست،که یادآور زیبایی ها باشه. اما وقتی تبدیل میشه به سمبل عذاب، باید مثل یه دندون کرم خورده،بکنیش و بندازیش دور. گرچه عضوی از خودته!

به نام حق

   کلید بد بختی و راه ورود به ترس و نا امیدی. وقتی عادت می کنی، یعنی قدرت تصمیم گیری و اراده ات رو از خودت گرفتی. و این باعث میشه فکر کنی چیزایی که داری رو دوست داری. در حالی که اگه عادت رو کنار بذاری، و تغییر رو تجربه کنی و به چیزهایی که واقعا دوست داری میرسی. بدترین نکته اشم اینجاست که چون عادت کردی و از تغییر میترسی، واسه از دست ندادن موقعیت، از همه چی میگذری. حتی خواسته ها و همه ی حقوقت. البته اگه عادت اجازه بده، خواسته ای برات بمونی و البته حقی. و روزی و جایی می رسه که انقدر کم میاری که دیگه همه چیو حتی خودتو ول میکنی.

به نام حق

   زندگی اجباریه اما راهش اختیاریه. مثل اینکه بهت می گن باید دیپلم بگیری، اما چه رشته ای، دست خودته. و همین اختیار زندگی رو قشنگ می کنه.

به نام حق

   آدم باید واسه فکر کردن قفل ذهنش رو باز کنه، کلید هم اراده است که باید باهاش دریچه ی دید رو باز کرد تا خوب دید.